"Zelf een flinke lepel in de pap blijven houden."

Onze Jens

Eigenlijk willen we er nog niet aan denken, maar op een gegeven moment komt de tijd dat “onze” Jens (15 jaar) ergens anders gaat wonen. Daar denk je dan over na, hoe dat eruit zou moeten zien. Het moet een plek zijn waar hij veilig kan rondhupsen. Hij kan niet zo goed stilzitten. Een plek waar hij alle aandacht krijgt die hij nodig heeft. Altijd een lijntje met de begeleiding want anders weet hij niet wat hij moet doen, wat van hem verwacht wordt. Dan zoekt hij de grenzen op. Dan zorgt hij er wel voor dat hij aandacht krijgt maar dan op een negatieve manier. Het moet dus een plek zijn waar de begeleiding hiermee kan omgaan. Eigenlijk dus 1 op 1. Hij moet zich veilig kunnen voelen, gek kunnen doen want hij heeft veel humor, er moeten activiteiten met hem gedaan worden. Qua uiterlijke verzorging moet ook alles tip top in orde zijn. Elke dag schone kleren, elke dag douchen, z’n haar leuk doen met gel enz… Dit klinkt misschien raar, maar je ziet weleens anders. Dit vinden wij ook erg belangrijk. 

Al met al een hele lijst zodat het bijna onmogelijk lijkt. Ja, lijkt. Want het kan er komen. Dat zou echt een droom zijn die uitkomt. Zelf een flinke lepel in de pap blijven houden. Fantastisch als dat kan. Dat wil toch iedere ouder van een bijzonder kind?